Фільтраваць
Імёны
Падзеі
Помнікі
Рэгіён
Прадметы
Установы

Спадчына

Андрэй Аляксандравіч Гарбацкі нарадзіўся 22 сакавіка 1956 г. у в. Віўнева Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці ў сялянскай сям’і. Пасля заканчэння мясцовай васьмігадовай школы вучыўся ў Брэсцкім прафесійна-тэхнічным вучылішчы чыгуначнага транспарту, служыў у арміі.

Вячаслаў Віктаравіч Калацэй нарадзіўся 10 кастрычніка 1971 г. у г. Камянцы Брэсцкай вобласці ў сям’і настаўнікаў. Бацька, Віктар Іванавіч Калацэй, — настаўнік матэматыкі, дырэктар Камянецкай СШ № 1 (1975–1996); маці, Лізавета Цярэнцьеўна, працавала настаўніцай рускай мовы і літаратуры. У 1988 г. Вячаслаў скончыў Камянецкую сярэднюю школу з сярэбраным медалём.

Дадатковая інфармацыя

Аляксандр Васільевіч Хапалюк нарадзіўся 7 жніўня 1951 г. ув. Велікарыта Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці. Бацькі, Васіль Аляксандравіч і Надзея Васільеўна, былі настаўнікамі Велікарыцкай сярэдняй школы. Аляксандр скончыў Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча з залатым медалём (1970), паступіў на лячэбны факультэт Мінскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута, які закончыў з адзнакай (1976).

Дадатковая інфармацыя

Вёска Лелікава Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці вядома з XVI ст. Упершыню ўпамінаецца ў 1546 г. як вёска Лолікаўцы ў складзе Дзівінскай воласці Берасцейскага павета Вялікага Княства Літоўскага. Пасля 1795 г. на расійскіх картах стала называцца на расійскі манер «Лелікава». Вёска акружана мноствам балот, дзе сапраўдным гаспадаром была птушка бусел, па-ўкраінску «лелека», альбо па-палеску «лелька». Магчыма, адсюль і ўтварылася назва паселішча — Лелікава — буслінае месца.

Дадатковая інфармацыя

Аляксей Антонавіч Майсейчык нарадзіўся 4 кастрычніка 1936 г. у вёсцы Гошчава Палескага ваяводства (цяпер Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці). Дзяцінства яго апаліла вайна. Разам з аднавяскоўцамі ён двойчы стаяў пад дуламі фашысцкіх аўтаматаў. Вайна перашкодзіла своечасова пачаць вучобу, толькі ў верасні 1945 г. ён сеў за парту. Бацька, Антон Данілавіч, быў паранены на фронце, пасля вяртання дамоў цяжка хварэў, неўзабаве памёр (1947). Клопаты па сялянскай гаспадарцы ляглі на маці, Вольгу Мікалаеўну. Аляксей стаў яе верным памочнікам, але знаходзіў хвіліны пісаць вершы.

Старонка 151 з 427