Буйныя змяненні адбыліся ў Драгічынскім раёне ў гады 9-й пяцігодкі (1971–1975). Ішло далейшае ўмацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы калгасаў і саўгасаў, расла вытворчасць сельскагаспадарчай прадукцыі, а таксама развівалася дарожнае будаўніцтва.

Вольга Мікалаеўна Папко нарадзілася 24 ліпеня 1976 г. у г. Брэсце. Яе бацькі родам з г. п. Шарашэва Пружанскага раёна. Скончыла гістарычны факультэт Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А. С. Пушкіна (1998). У 1999–2003 гг. навучалася ў завочнай аспірантуры Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

Вёска Павіцце (або Повіць) Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці мае багатую гісторыю, адлічвае сваё існаванне ад ХVI ст. Першае згадванне ў пісьмовых крыніцах — 25 жніўня 1546 г., сяло Паветцы Палескага ключа Ратненскага павета Каралеўства Польскага. Першая царква тут упершыню ўзгадваецца ў 1655 г.

У паўднёва-ўсходняй частцы в. Вяжное Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці размяшчаецца Свята-Мікалаеўская царква. Як падаецца ў гістарычнай літаратуры, царква пабудавана да 1791 г. або ў 1799 г. Гэтыя звесткі пацвярджаюцца навуковымі крыніцамі: уніяцкая парафія з царквой у Вяжным адзначана да 1772 г., а ў дакументах, якія раней захоўваліся ў храме, датай яго будаўніцтва называўся 1771 г. Апошняя дата пацвердзілася архіўнымі звесткамі, расшуканымі манашкамі Брэсцкага манастыра Нараджэння Багародзіцы.

Першая царква ў Такарах была пабудавана ў 1528 г. Паводле запісу з Актавай кнігі Берасцейскага ваяводства за 1584–1592 гг.: 24 красавіка 1592 г. уладальнікі Такароўскага маёнтка падарылі храму зямлю. З дароўнага запісу вынікае, што царква ў Такарах праваслаўная, старадаўняя. Чарговую святыню ў Такарах узвялі ў 1782 г., і гэтая царква не захавалася.