Уладзімір Канстанцінавіч Камароў нарадзіўся 27 снежня 1940 г. у г. Куляб Таджыкскай ССР. Бацька Канстанцін Афанасьевіч Камароў і маці Марыя Аляксандраўна паходзілі з бедных сялян Пскоўскай губерні, у Ленінградзе прасоўваліся па партыйнай лініі, былі накіраваны на партыйную работу ў Таджыкістан.

Осаўцы Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці вядомы з першай паловы ХVII ст. як вёска Берасцейскага ваяводства. У Осаўцах вядома царква Святога Іаана Хрысціцеля, якая ў канцы XVI ст. уваходзіла ў Драгічынскую пратапопію Турава-Пінскай епархіі. У 1772 г. тут адзначана ўніяцкая парафія са святыняй, у адміністрацыйных адносінах прыналежная Пінскай уніяцкай дыяцэзіі.

Буйныя змяненні адбыліся ў Драгічынскім раёне ў гады 11-й пяцігодкі (1981–1985). Ішло далейшае ўмацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы калгасаў і саўгасаў, расла вытворчасць сельскагаспадарчай прадукцыі, а таксама разгарнулася маштабная палітыка па будаўніцтве. На працягу 1980–1985 гг. было ўведзена больш за 250 новых аб'ектаў рознага прызначэння. Прамысловая структура раёна кожны год станавілася ўсё больш разгалінаванай.

У г. Брэст-Літоўску Гродзенскай губерні, які быў цэнтрам артадаксальнага іўдаізма, у 1851–1861 гг. пабудавалі вялікую харальную сінагогу. Прыгожы двухпавярховы васьмівугольны будынак нагадваў Вялікую сінагогу ў Вене. Сцены ўпрыгожвалі барэльефы мужчын і жанчын, апранутых у стылі артадаксальных венскіх яўрэяў. У вестыбюлі была ўмацавана памятная дошка: «Эта Синагога была построена по планам и под наблюдением царя Николая I».

Харавая музыка належыць да найбольш дэмакратычных відаў мастацтва. На базе Брэсцкай дзіцячай музычнай школы (цяпер ДМШМ № 1) у 1975 г. быў створаны хор хлопчыкаў «Пеўнікі». Арганізатар і першы кіраўнік — Л. А. Карабейнікава. З 1978 г. калектыў працуе пры Брэсцкім гарадскім Доме культуры (цяпер гарадскі Цэнтр культуры).