Валавель Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці вядомы з ХVI ст. Да 1519 г. было паселішчам у Кобрынскім княстве. Упамінаецца ў 1546 г. у апісанні мяжы Вялікага Княства Літоўскага і Кароны Польскай як сяло ў Кобрынскім павеце, з’яўлялася ўласнасцю памешчыка Гаўрылы Мархоткі. У 1858 г. — сяло і цэнтр сельскай грамады і воласці ў Кобрынскім павеце Гродзенскай губерні, у складзе маёнтка Закозель Калікста Ажэшкі. У 1921–1939 гг. у складзе Польшчы, вёска і цэнтр гміны ў Драгічынскім павеце Палескага ваяводства. 3 15 студзеня 1940 г. у Драгічынскім раёне, адразу цэнтр сельсавета. У 1954 г. — у Літоўскім сельсавеце, а з 1995 г. — у Закозельскім.

Андрэй Юр’евіч Бодак нарадзіўся 8 мая 1961 г. у г. Брэсце ў сям’і служачых. Бацька быў ваенным, таму сям’я пераязджала па месцы службы. У 1973 г. пераехалі ў г. Свярдлоўск (з 1991 г. перайменаваны ў Екацярынбург), дзе Андрэй скончыў сярэднюю школу. Будучы школьнікам вельмі шмат чытаў, палюбіў гісторыю. У 1983 г. скончыў гістарычны факультэт Уральскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А. М. Горкага.

Валянціна Іванаўна Локун нарадзілася 6 жніўня 1946 г. у в. Цепянец Пінскага раёна Пінскай (цяпер Брэсцкай) вобласці. Скончыла Цепянецкую пачатковую школу, затым вучылася ў Малоткавіцкай сярэдняй школе, а з сёмага класа перайшла ў Пінскую завочную школу, якую скончыла ў 1966 г. з залатым медалём і паступіла на філалагічны факультэт (рускае аддзяленне) Брэсцкага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя А. С. Пушкіна.

Сцяпан Трафімавіч Ільін нарадзіўся 8 студзеня 1893 г. у в. Камаровічы Клімавіцкага павета Магілёўскай губерні (цяпер Шумячскі раён Смаленскай вобласці). У 1913 г. закончыў фельчарскую школу ў Магілёве, працаваў фельчарам земскай бальніцы. У 1915 г. прызваны ў армію, накіраваны на Заходні фронт, дзе служыў фельчарам.

Дзеткавічы Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці вядомы з ХV ст. як сяленне Дзедкавічы ў Берасцейскім павеце Трокскага, а з 1566 г. Берасцейскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Сяленне з’яўлялася шляхецкай уласнасцю і спачатку належала роду Ельцоў, потым Рушчыц, затым Радавіцкіх. Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Дзеткавічы знаходзіліся ў складзе Кобрынскага павета Расійскай імперыі (спачатку ў Слонімскай, з 1797 г. — Літоўскай, з 1801 г. — Гродзенскай губерніі). У 1921—1939 гг. сяленне знаходзілася ў складзе Зёлаўскай гміны Кобрынскага павета Палескага ваяводства (Польшча), а з 1940 г. — у Антопальскім раёне (з 1959 г. — Драгічынскі) Брэсцкай вобласці.