Вёска Жыдча Хойнаўскага сельсавета Пінскага раёна Брэсцкай вобласці мае багатую гісторыю. У пачатку XVI ст. Жыдча ў Пінскім княстве. Князь Фёдар Яраслававіч перадаў тут зямлю залатару пінскаму Цімафею Дзмітравічу, што ў 1525 г. было пацверджана граматай каралевы Боны Сфорцы. Гэта дата лічыцца першым пісьмовым узгадваннем Жыдчы.

У кнізе «Памяць. Кобрынскі раён» у раздзеле кароткай ілюстраванай храналогіі 1540 г. адзначаны як час пракладання па тэрыторыі Кобрынскага раёна канала каралевы Боны — першага вядомага на Беларусі меліярацыйнага аб’екта.

Вёска Хмелева Жабінкаўскага раёна ў пісьмовых крыніцах згадваецца ў ХVI ст. як маёнтак у Берасцейскім старостве ВКЛ. На захадзе, непадалёк ад Хмелева, на могілках у 1725 г. быў узведзены з дрэва уніяцкі храм у гонар Праабражэння Гасподняга.

Вёска Рухча 1-я Столінскага раёна Брэсцкай вобласці вядома з 1644 г. У цэнтры вёскі на сродкі ўладальнікаў Скірмунтаў у 1730 г. пабудаваны невялікі драўляны храм Нараджэння Багародзіцы. Напачатку быў уніяцкім, пасля скасавання уніі ў 1839 г. — праваслаўны. Да 1853 г. царква была прыходскай, а потым прыпісана да Радчыцкага праваслаўнага прыхода.

Першы ўспамін ў пісьмовых крыніцах аб праваслаўным храме святога архангела Міхаіла ў в. Сцяпанкі Жабінкаўскага раёна Брэсцкай вобласці адносіцца да 1619 г. У другой палове ХVІІІ ст. быў пабудаваны новы храм па уніяцкіх канонах, датай заканчэння будаўніцтва лічыцца 1780 г.