Царква Святой Ганны в. Любішчыцы Івацэвіцкага раёна — унікальны помнік архітэктуры Беларусі. Храм захаваў сваю гістарычную і духоўную значнасць, з'яўляецца важным цэнтрам праваслаўнага жыцця рэгіёна. Яго маляўнічае размяшчэнне сярод беларускіх прастораў надае асаблівы шарм і робіць царкву прывабнай для турыстаў. Прыгожы будынак, акружаны старажытнымі дрэвамі, стварае атмасферу спакою і замірання.

Аляксандр Аляксандравіч Волчак нарадзіўся 17 мая 1955 г. у в. Сачковічы Пінскага раёна Брэсцкай вобласці ў сям'і служачых. У 1972 г. закончыў СШ № 5 г. Кобрына. З 1972 г. па 1973 г. працаваў слесарам на Кобрынскім ільнозаводзе.

Гісторыя царквы ў г. Жабінка Брэсцкай вобласці сыходзіць каранямі ў глыбокае мінулае і звязана са старажытным дваранскім родам Непакойчыцкіх, у валоданні якіх як частка радавога гнязда знаходзілася паселішча Мышчыцы, дзе размяшчалася царква. Першая згадка пра яе адносіцца да XVI ст., калі царква была вядомая пад назвай Непакойчыцкай або Мышчыцкай.

Ананій Максімавіч Зарэцкі нарадзіўся ў 1895 г. у в. Навасёлкі Кобрынскага павета Гродзенскай губерні (цяпер Астроміцкага сельсавета Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці) у сялянскай сям’і. Рана застаўся сіратой і яго ўсынавілі чужыя людзі. У 1915 г. у ліку тысяч іншых бежанцаў з Заходняй Беларусі Ананій Зарэцкі разам з жонкай апынуўся ў Самарскай губерні. Адтуль яго мабілізавалі ў Расійскую імператарскую армію.

Больш за сто гадоў па традыцыі перад святкаваннем Успення Святой Багародзіцы сотні паломнікаў нясуць паклонныя крыжы ва ўрочышча «Грушка», каб памаліцца за здароўе сваіх блізкіх. Пасярод поля на пагорку вакол самотнага дрэва ўстаноўлена некалькі сотняў праваслаўных крыжоў.